Hann hefur aðallega starfað með áhugaleikfélögunum og sjálfstæðu leikhópunum, auk þess að stjórna götuleikhópum víðsvegar um landið. En sýningar hans þykja oft bera keim af götuleikforminu.

Hann hefur sett á svið á níunda tug leiksýninga, víðs vegar um landið, t.d. Djöflaeyjuna bæði á Hornafirði og Siglufiði, Ég er hættur farinn, ég er ekki með í svona asnalegu leikriti, Önnu Frank og Rocky Horror á Egilsstöðum, Stræti, Bugsy Malone, Hróa Hött, Bangsímon, Kardimommubæinn, Bróðir minn Ljónshjarta, Emil í Kattholti, Í Tívolí, Grease, Svartklædda konan, og Oliver! svo eitthvað sé nefnt.

Hann stofnaði og rekur ásamt öðrum atvinnuleikhús Austfirðinga „Frú Normu“ og vann þar sýningarnar Nátthrafna og barnaleikritið Bara í draumi, sem hann samdi einnig.

Innblásturinn fékk hann við að starfa á næturvöktum á geðsjúkrahúsi. Þar eyddi hann tímanum oft í að spjalla við sjúklingana, á stundum undir áhrifum ofskynjunarlyfja. Hann setti fram þá skoðun sína að sjúklingarnir væru í raun ekki geðveikir, það væri samfélagið sem hefði hafnað þeim vegna þess að þeir gætu ekki fylgt viðteknum hugmyndum þess um það hvernig fólk ætti að haga sér.

„Gaukshreiðrið” sló rækilega í gegn. Dale Wasserman skrifaði síðar leikgerð upp úr skáldsögunni sem einnig sló í gegn. Þá leikstýrði Milos Forman kvikmynd byggða á sömu bók árið 1975, þar sem Jack Nicholson lék aðalhlutverkið og hlaut hún margvísleg verðlaun.  Auk „Gaukshreiðursins" skrifaði Ken fjölmargar greinar, bækur og smásögur.

Hans síðasta birta verk, var grein sem hann ritaði í tímaritið The Rolling Stone þar sem hann hvatti til friðar eftir árásirnar á Tvíburaturnana þann ellefta september árið 2001.

Hann lést úr lifrarkrabbameini síðar sama ár.

Tvær leikgerðir hans eru þó þekktastar, „Man of La Mancha” (byggt á sögu Cervantes um Don Kíkóta) og „Gaukshreiðrið”, en þær leikgerðir setja hann í hóp með vinsælustu leikritahöfundum um heim allan. „Man of La Manca” var sýnt stanslaust í fimm ár á Broadway og var þýtt á yfir 30 tungumál. „Gaukshreiðrið” gekk t.d. í sex ár í San Fransisco og hefur verið sýnt um allan heim, m.a. í Bretlandi, Frakklandi, Svíþjóð, Japan og á Íslandi.

Sögupersónur Wasserman eru líkar honum sjálfum, drukknir uppreisnarseggir, æðislega sjálfstæðir kjánar, skáld, brjálæðingar og utangarðsmenn - félagsleg úrhrök sem bjóða yfirvöldum birginn, nauðugar hetjur (stundum andhetjur) sem kallaðar eru til að færa miklar fórnir til að vernda og varðveita þeirra eigið frelsi eða annarra.

Leikgerðin að „Gaukshreiðrinu” er frá árinu 1963.

Dale Wasserman skrifaði auk þessa fjöldann allan af leikritum, söngleikjum, kvikmyndahandritum, bókum og hefur unnið til margvíslegra verðlauna fyrir verk sín.

Halda uppistandsnámskeið og var Ágústa Skúladóttir fengin í það verkefni sem heppnaðist vel. Þá var ákveðið að fá fyrrum leikstjóra til að vinna með okkur að afmælisdagskrá og síðast en ekki síst að halda veglega afmælisveislu. Í tilefni af afmælinu ákvað stjórn Halaleikhópsins að láta gamlan draum rætast um að gefa sjálfum sér nýtt tölvustýrt ljósaborð, breyta og ljósabúnað í afmælisgjöf. Nýja ljósaborðið er aðgengilegt og gerir öllum kleift, fötluðum sem ófötluðum að stýra því. Einnig stendur til að setja þannig kerfi upp í loftið, að lítið þurfi að færa ljósin til heldur aðeins að snúa þeim og forrita tölvuborðið. Við þessar breytingar ættu fleiri félagsmenn að geta unnið stærri hluta af tæknivinnunni við uppsetningar verka sjálfir.

Á vordögum 2007 var ákveðið að setja upp Gaukshreiðrið eftir Ken Kesey í leikgerð Dale Wasserman. Guðjón Sigvaldason leikstjóri var fenginn til að leikstýra verkinu en hann er hópnum að góðu kunnur eftir uppsetningar á Fílamanninum árið 2004 og Kirsuberjagarðinum árið 2005. Æfingar á Gaukshreiðrinu hófust í nóvember 2007 og verkinu hefur undið vel fram. Að verkinu koma um tuttugu leikarar auk allra annarra sem leggja hönd á plóg. Uppsetning á leikverki sem þessu krefst mikillar vinnu og skipulagningar þar sem margar hendur vinna saman. Ánægjulegt er að geta þess að hópurinn fékk úthlutað styrk frá Félagsmálaráðuneytinu í tengslum við Evrópuár jafnra tækifæra vegna uppsetningar á Gaukshreiðrinu.

Það er von mín að leikarar sem og aðrir sem hafa komið að uppsetningu þessari eigi góðar minningar frá æfingatímabilinu og hugsi af hlýhug til þess og Halaleikhópsins um ókomin ár. Ég vil þakka öllum þeim sem komið hafa að verkefnum og uppsetningum hópsins undanfarin tvö leikár fyrir gott og gjöfult samstarf. Ég er stolt af veru minni í hópnum og því sem ég hef áorkað á hans vegum í gegnum tíðina.

Ásdís Úlfarsdóttir, formaður