Halaleikhópurinn

Pókók
eftir Jökul Jakobsson
í leikstjórn Vilhjálms Hjálmarssonar
frumsýnt 11. mars 2006

Um leikritið:

Leikritið Pókók er fyrsta leikverk Jökuls Jakobssonar og vakti það vonir um að mikið leikskáld væri í fæðingu sem og varð raunin. Það var fyrst sett upp í Iðnó af Leikfélagi Reykjavíkur í janúar 1961. Sýningar voru 25. Pókók fjallar um mann sem er ný sloppinn af Litla Hrauni. Hann ætlar að setja á markað og græða stórkostlega á sælgæti, sem vinur hans og samfangi fann upp. En ekki er auðvelt að fylgja hinum gullna vegi til ríkidóms og ekki er sælgætið eins vænt og talið var í fyrstu. Inn í leikritið fléttast blekkingar, svik og brögð, fegurðardrottingar og óprúttnir þjófar. Leikritið er í 4 þáttum og er tímalaust. Það var samtímasaga þegar það var sett upp fyrst en gæti einnig gerst nú tæpum 50 árum seinna. Hvort þetta er skopleikur, farsi eða þjóðfélagsádeila látum við áhorfandann skera úr um....

Iða Brá og Eggert Eggjárn

Persónur og leikendur eru:
	Óli Sprengur fyrrum Litla - Hraunsfangi: Gunnar Ólafur Kristleifsson	Emanúel Efnafræðingur og fyrrum Litla - Hraunsfangi: Gunnar Gunnarsson
	Jón Bramlan Tvöfaldur forstjóri m.m.: Sigurgeir Baldursson	Iða Brá, Fegurðardrottning dóttir Bramlans: María Jónsdóttir
	Eggert Eggjárn Einkaritari Bramlans: Daníel Þórhallsson	Elín Tyrfingsdóttir Heimasæta frá Hreggnasastöðum: Ásdís Úlfarsdóttir
	Skrítla Gengilbeina: Stefanía Björk Björnsdóttir	Gauja Gæs Unnusta Óla Sprengs: Hanna Margrét Kristleifsdóttir
	Kiddi Gufa Glæpon: Jón Freyr Finnsson	Stenni Stím Glæpon: Árni Salomonsson
	Beinteinn Sveinteinsson Barnakennari: Jón Þór Ólafsson	Fríða Morguns Formaður mæðrafélagsins Alltaf á brjósti: Guðríður Ólafsdóttir
	Lárus Popp Formaður rannsóknarnefndar: Örn Sigurðsson	Angaskinnið húsvarðarhjónanna: Hekla Bjarnadóttir 8 ára
	Láfi Lögga: Bjarki Gunnarsson 12 ára	Siggi Lögga: Guðbrandur Loki Rúnarsson 12 ára
	Smákrimmi og barn: Björk Guðmundsdóttir	Smákrimmi og barn: Sigríður Ósk Geirsdóttir
	Jón Eiríksson Kom inn og lék Lárus Popp á frumsýningunni vegna forfalla

Leikstjórapistill:

Vilhjálmur Hjálmarsson

Eftir frumsýningu á Kirsuberjagarði Tjekovs síðasta vor þótti einhverjum að tími væri kominn á leikstjórn hjá undirrituðum – eftir 10 ár sem ljósálfur Halans var það ekki erfið ákvörðun að segja já. Skömmu síðar gumaði Jökull að mér Pókóki! Ég þáði mola.

Þessi gjafmildi maður er eitt besta leikskáld sem við höfum átt. Verk hans eru stórbrotin umfjöllun um samtímann, sálarkima mannskepnunnar og á stundum hárhvöss ádeila á íslensku þjóðarsálina. Með hverju verki magnaðist innsæið og verkfæri leikhússins léku í höndum hans.

Sjálfur kynntist ég þeim ekki fyrr en Jökull var allur. Rámar í þau úr endursýningum í Sjónvarpinu en las fyrst í menntaskóla. Fyrir áratug lék ég Kalla í Kertalogi og enduruppgötvaði Jökul Jakobsson. Bæði sem leikritaskáld og manneskju.

Kertalog skrifaði hann samhliða Syni skógarans, dóttur bakarans. Svona sem afþreyingu að því að mér virtist og á mun persónulegri nótum en fyrri verk. Þá fannst mér ég kynnast manninum sjálfum 20 árum eftir lát hans. Stórkostlegum karakter, bóhem, föður, manneskju.

Þar sem ég stóð í Þjóðleikhúsinu síðastliðið vor með aðstoðarleikstjóranum á leið upp stigann austanmegin, stóð Jökull afslappaður og horfði á mig af málarastriganum. Pókók skal það vera, glumdi í höfði mér. Þannig talar Jökull til okkar allra í dag: með verkum sínum.

Vissulega er Pókók mikill farsi og líklega barn síns tíma. En undir niðri eimir af því sem koma skyldi – hárbeittri ádeilu. Það kom mér á óvart hversu litlu þurfti að hnika til, nánast engu. Íslenska þjóðin hefur sjálf séð til þess að atburðir verksins eiga sér tilvísun nú sem fyrr. Ég vona að Jökull fyrirgefi mér stöku styttingar til að snerpa okkar uppsetningu.

Jón Bramlan

Pókók

Æfingatímabilið var einstaklega gefandi og frjótt. Ég þakka Jökli samfylgdina og vona heilshugar að þið áhorfendur góðir finnið þó ekki væri nema brot af þeirri gleði og skemmtan sem fyllt hafa húsakynni Halans síðustu mánuði.

Fáið ykkur mola!
Ljósálfur Leikstjóri

Hugleiðingar formanns:

Hanna Margrét Kristleifsdóttir

Ég gekk í Halaleikhópinn fyrir rúmum 5 árum síðan. Margt hefur gerst á þessum árum. Þegar ég lít til baka trúir maður því varla. Samt er það eins og þetta hafi legið beinast við. Í æsku var ég vön að taka þátt í kvöldvökum bekkjarins með einhvers konar leiklist. Gerði það jafnvel ein ef engin fékkst til að búa til eitthvað með mér. Aldrei hafði mér dottið hug að ég myndi hafa tækifæri á að leika, aðallega vegna fötlunar.

Ég heyrði fyrst um “Halann” frá vinkonu minni og það vakti forvitni mína. Ég ákvað eftir að hafa séð eitt leikrit að gaman væri að eiga einhvern þátt í að setja á svið leikrit, láta fötlunina ekki vera hindrun í því að sína hvað í mér bjó.

Á næsta aðalfundi Halaleikhópsins eftir að ég sá þetta leikrit, skráði ég mig en tók það skýrt fram, ég myndi ALDREI fara á svið. Ári seinna stóð ég á sviðinu í “Halanum” og upplifði ógleymanlega stund.Fyrsta hlutverkinu mínu mun ég aldrei gleyma í leikritinu “Á fjölum félagsins”.Það þurfti ekki meira til, leiklistarbakterían kom aftan að mér og mun ég vonandi aldrei losna við hana.

Þessi tilfinning sem maður fær rétt áður en maður kemur fram fyrir fullan sal af fólki. Það er varla hægt að lýsa. Spenningur og kvíði í einu, fiðrildi í maganum og titrandi hendur. Hugsunin, mun þeim líka það sem við erum búin að vera vinna við á hverju kvöldi, 6 daga vikunnar í alla vega 6 vikur. Mun ég muna textann minn? Vonandi klúðra ég ekki fyrir hinum. Allar þessar hugsanir hverfa meðan maður er á sviðinu, þá er það ekki maður sjálfur sem stendur á sviðinu heldur persónan sem maður er að leika.

Ólafur Sprengur tekur Emanúel út úr vínskápnum

Óli Sprengur segir Stenna Stím til syndanna

Margt hefur á daga okkar drifið síðan ég gekk í Halaleikhópinn. Fyrir marga er þetta akkeri, til að brjótast frá hversdagleikanum og leika persónu sem er ólík manni sjálfum og reyna sig til hins ýtrasta. Leikarar eru þó ekki þeir einu sem koma að þessu kraftaverki sem leiklist er. Það þarf að hanna leikmyndina, finna réttu búningana, jafnvel sauma þá, hanna ljós og stýra þeim, farða, búa til plakat, leikskrá og finna leikmunina svo fátt eitt sé nefnt. Við uppsetningu leikrits í Halaleikhópnum er fötlun engin hindrun, í þessum leikhóp leggja allir sitt að mörkum til að takmarkinu séð náð og sem best. Takmarkið er leiklistin í margbreytilegri mynd sinni.

Áður en ég las fyrst handritið af Pókók þá var ég á báðum áttum, hvort ég ætti að leika eða einbeita mér að formennskunni. Þegar ég var svo búin að lesa það, þá var það á hreinu ég VILDI leika í þessu leikriti. Ég hef svo aldeilis ekki séð eftir því. Æfingatímabilið er búið að vera mjög skemmtilegt, ekki síst vegna þess að ég er að leika í fyrsta skipti á móti bróðir mínum sem er búið að vera draumur minn lengi. Við höfum verið heppin að fá nýtt fólk inn sem hefur hjálpað okkur að setja þetta leikrit á svið.

Þessi litli en sterki hópur verður á næsta ári 15 ára, hann er enn að vaxa eins og má sjá á því nýja fólki sem bæst hefur í hópinn fyrir þetta leikrit. Við lítum því mjög björtum augum til framtíðarinnar.

Hanna Margrét Kristleifsdóttir formaður Halaleikhópsins.

Aðrir sem koma að sýningunni á einn eða annan hátt :
	Aðstoðarleikstjóri, Sýningarstjóri, Hvíslari á æfingatímabili, Vefsmíði , Ljósmyndun, Miðapantanir ofl.: Ása Hildur Guðjónsdóttir	Ljósahönnun: Vilhjálmur Hjálmarsson
	Hönnun hljóðmyndar og leikmyndar, tæknimaður ofl: Einar Þórður Andrésson	Hönnun leikmyndar, ljósmyndun, aðstoðarmaður, ofl.: Þröstur Steinþórsson
	Ljósamaður, leikmynd ofl. Arnar Ágúst Klemensson	Ljósamaður, leikmynd ofl. Kristinn Guðjónsson
	Förðun, formaður ofl. Hanna Margrét Kristleifsdóttir	Búningasaumur: Margrét Ólafsdóttir
	Hönnun leikskrár og ljósmyndari: Höskuldur Þór Höskuldsson	Hönnun Plakats og leikskrár: Andri Valgeirsson
	Búningar og leikmunir: Helga Jónsdóttir	Búningar og leikmunir: Unnur María Sólmundardóttir
	Leikmunir: Stefanía Björk Björnsdóttir	Fjármálastjóri ofl.: Kristín R. Magnúsdóttir
	Miðasala og sjoppa, aðstoð á æfingartímabilinu Sóley Björk Axelsdóttir	Miðasala og sjoppa: Arndís Guðmarsdóttir
	Gerð heimildarmyndar: Stefán Sigvaldi Kristinsson	Hljóðupptaka: Davíð Andrésson
	Málari og aðstoðarmaður: Þorkell Geirsson	Aðstoðarmanneskja: Sigurrós Ósk Karlsdóttir
	Aðstoðarmanneskja Helena Þóra Sigurbjörnsdóttir	Móttaka á sýningum Kristinn Guðmundsson
	Ljósmyndari: Rósa Jóhannsdóttir	Fannar Örn Karlsson teiknari
	Bakstur fyrir frumsýningu: Helga Jónsdóttir	Bakstur fyrir frumsýning: Bergþóra Guðmundsdóttir
	Frumsýningarpartý: Jóna Marvinsdóttir	Ljósmyndun: Kristinn Sigurjónsson
	Vinna við leikmynd: Bjarni Magnússon	Málningarvinna: Ingimar Atli Arnarson

Vilhjálmur Hjálmarsson

Ef þú gluggar í leikskrár Halans síðastliðin ár má finna þetta nafn reglulega, því þetta er ekki í fyrsta sinn sem Vilhjálmur Hjálmarsson vinnur með Halanum. Hann er búinn að lýsa sýningar þeirra í
áraraðir. Þetta er þó í fyrsta sinn sem hann leikstýrir hópnum. Villi er menntaður leikari, en eins og hann segir sjálfur: gerir flest annað.
Hann er tölvugúrú, tölvubóndi, troubleshooter, Avid meistari, ofvirkari en andskotinn og nú einn af nýjustu meðlimum Latabæjarhópsins.

Kiddi Gufa sannfærir Elínu Tyrfingsdóttur


Eggert Eggjárn ákveður að gerast glæpamaður

Það er gaman að Halinn sé nú að nota krafta Villa undir öðrum formerkjum en áður hefur verið, og árangurinn af þeirri vinnu er þinn að dæma kæri áhorfandi.

Villi er með þjóðþekkt nafn enda skírður í höfuð afa síns, en ég ætla ekki að vera með neinar málalengingar um afann. Það eru þó ekki allir sem átta sig á, að Villi júníor, er heimilisgestur á nærri hverju einasta íslenska heimili, nær daglega, en þrátt fyrir að vera ekki á stjörnuhimni íslenskra leikara, þekkjum við velflest til hans. Sem rödd í sjónvarpi og útvarpi, lesandi með sinni þýðu rödd, auglýsingar um allt milli himins og jarðar.

Það er því spennandi að fylgjast með því hvort hann hafi náð að draga fram með rödd sinni og hugmyndum, hæfileika þá sem búa í félögum Halans og koma þeim til þín.

Ég vil óska Halaleikhópnum til hamingju með nýja perlu í festi leikhópsins, í formi „Pókóks“ Jökuls Jakobssonar og óska ykkur áhorfendum góðrar skemmtunar.

Guðjón Sigvaldason leikstjóri.